งืมๆๆ

ดีจ้า ทุกคน เค้ารู้สึกเปนเกียรติมากมายที่ได้มาอัพ บล๊อกERR[O]R
ซักครั้งในชีวืตการเปน 1 ในวง ERR[O]R ที่แสนภาคภูมิใจของพวกเรา

เค้าอยากจาบอกกับทุกๆคนที่กำลังอ่านเอ็นทรีนี้อยู่ ว่า
สิ่งที่เค้าเขียนมันอาจจะไร้สาระอาจเหมือนกับว่า มาบ่นๆๆ แต่ว่ามันเปน
ความรู้สึกขอบคุณจากใจของเค้า

เค้ารู้สึกดีใจมากๆๆ ที่ได้เป็นสมาชิกคนหนึ่ง ในERR[O]Rของพวงเรา
ถึงเค้าจาเข้ามาได้แบบฟลุ๊คๆ แบบที่ไม่ได้ตั้งใจเข้ามา ในฐานะตัวสำรอง
ของวงเท่านั้นก้อเถอะ

เค้าก้อขอขอบคุณ... ขอบคุณกับความไม่ได้ตั้งใจนั้น ที่ทำให้เค้าได้รู้จักกับ
...ERR[O]R...

ขอบคุณป๊าและแม่โบ ที่ให้โอกาสหนูได้เข้ามาอยู่ในวง
ทำให้หนู คนที่ไร้ประโยชน์ กลับมีประโยชน์ขึ้นมา
ทำให้หนูได้รับรู้ความรู้สึกของผู้ให้ ผู้ที่คอยให้ความสุขกับผู้อื่น

"ขอแค่ทุกๆคน มีความสุขก้อพอแค่เพียงเสี้ยวเดียว ก้อทำให้เรามีกำลังใจ..."

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน อิงกุ พิมมี่ ม่าม๊า พี่ป๋อม โกโลเบ้ซัง และอีกหลายๆๆคน
ที่คอยสอนท่าและเป็นพี่เลี้ยงให้เค้า เค้ารู้สึกดีใจมากๆ เวลาที่อยู่กับทุกๆคน ได้ซ้อมเต้น
ได้เล่นเพี้ยนๆด้วยกัน เค้ามีความสุขมาก

ขอบคุณเพื่อนๆชาว 3/1 และทุกๆคนที่ให้กำลังใจ และมาคอยเชียร์เวลาขึ้นแสดง

ขอบคุณมากๆๆ สำหรับคำติชม ทำให้เค้านำไปปรับปรุบตัว

ขอบคุณ...ERR[O]R...ที่ทำให้เค้าได้เจอกับเพื่อนดีๆๆ

สุดท้าย

ก้ออย่างที่แม่โบบอก พวกเราต่างก้อมีหน้าที่ของพวกเรามีอนาคตของเราเอง
ทางเดินของแต่ละคนแตกต่างกัน โอกาสที่พวกเราจะรวมกันเต้นก้อเป็นไปได้น้อยลง
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง คือความเป็น ...ERR[O]R...ของพวกเรา
จะไม่มีวันจางหาย สัญญานะ...ว่าซักวันหนึ่ง เราจะได้พบกันอีก...